Fábulas compostas por Félix María de Samaniego (1745 - 1801). Poden verse na edición electrónica de amediavoz.com ou, por exemplo, na edición feita por Ernesto Jareño (Castalia, Madrid, 1969).
|
A un panal de rica miel
Así, si bien se examina,
|
|
Érase una Gallina que ponía
Aun con tanta ganancia mal contento,
Matola; abriole el vientre de contado.
¡Cuántos hay que, teniendo lo bastante,
|
|
Un Ratón cortesano
En esta situación tan lisonjera
—¡Esto tenemos! —dijo el campesino—.
Volviose a su campaña en el instante
|
|
Apacentando un Joven su ganado,
Vuelve a clamar, y temen la desgracia;
Entonces el Zagal se desgañita,
¡Cuántas veces resulta, de un engaño,
|
|
Desde el gran Zapirón, el blanco y rubio,
|
|
Llevaba en la cabeza
Porque no apetecía
«Esta leche vendida,
Con este pensamiento
¡Oh loca fantasía!
No seas ambiciosa
No anheles impaciente el bien futuro;
|
|
Subió una Mona a un nogal,
|
|
Sus horribles colmillos aguzaba
|
|
Salicio usaba tañer
|
|
Pensaba en elegir la reina Muerte
|
|
En una Alforja al hombro
|
Copyleft César Salgado García - cesarsalgado@yahoo.com